អរគុណសម្រាប់ការស៊ែរចែកបន្ត

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

កាលខ្ញុំនៅជានិស្សិតឆ្នាំទី3 ខ្ញុំក៏ត្រូវឈប់រៀនហើយបង្ខំចិត្តទៅធ្វើការដោយសាខ្វះលុយ ខ្ញុំខំធ្វើការរហូតតែមិនសូវបានប្រាក់ខែថ្លែព្រោះគ្មានសញ្ញាបត្រ ខ្ញុំខំធ្វើការ13ឆ្នាំលុយបានតែមួយចាយនឹងសល់បន្តិចបន្តួច ថ្ងៃមួយខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តយកប្រពន្ធដោយមិនបានរៀបការអ្វីឡើុយនាងជាអ្នកភូមិជាមួយខ្ញុំ ហើយរៀនអត់ចប់ដូចគ្នា ប្រាក់ខែយើងបានតិចដូចគ្នា តែពួកយើងខំសន្សំរហូតសស់លុយមួយចំនួន ក្រោយមកក៏មានមិត្តភក្ដិម្នាក់មកបបួលខ្ញុំរកសុីដាក់ទុនទិញផ្លៃឈើលក់

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

តែការរកសុីមួយនេះក៏បរាជ័យ ហើយខាតដើមប៊ិះតែនឹងរលំ ហើយយើងជិតអស់លុយ ប្រពន្ធខ្ញុំពិបាកចិត្តពេកក៏ធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។ញុំអត់មានលុយមើលថែនាងឡើយ ខ្ញុំអាណិតប្រពន្ធណាស់ ក៏សម្រេចចិត្តទៅខ្ចីលុយបងប្រុស តែបងថ្លៃមិនព្រមអោយបងប្រុសខ្ញុំក៏ខ្លាចប្រពន្ធ ខ្ញុំយំអង្វថាប្រពន្ធខ្ញុំយ៉ាប់ខ្លាំងហើយតែគេមិនខ្វល់ ខ្ញុំក៏រត់ទៅខ្ចីលុយមិត្តភក្ដិម្នាក់បន្តិចៗ ក៏គ្រប់ចំនួនយកប្រពន្ធទៅព្យាបាល ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅខ្ញុំសន្យានឹងខ្លួនឯងថា នឹងមិនអោយប្រពន្ធពិបាកទៀត ខ្ញុំសុខចិត្តបន្តទៅលក់ផ្លែឈើម្នាក់ឯងថ្ងៃខ្លះខាតថ្ងៃខ្លះបាន ពេលខ្លះអត់បាយ តែមិនអោយប្រពន្ធធ្វើឡើយ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ខ្ញុំខំធ្វើរហូតដល់ការចែកចាយផ្លែឈើរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមរីកចំរើនម្ដងបន្តិចៗ រហូតដល់ការរកសុីរបស់ខ្ញុំរីកចំរើនខ្លាំង ទំនិញផ្លៃឈើរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមបំបែកសាខាជាច្រើនជីវភាពខ្ញុំកាន់តែប្រសើជាងមុន ប្រពន្ធខ្ញុំក៏សប្បាយចិត្ត ហើយសាច់ឈាមភ្លឺថ្លា ហើយ10ឆ្នាំកន្លងផុតទៅ ខ្ញុំនឹងប្រពន្ធក៏បើកឡានទៅលេងស្រុកកំណើត ភ្លាមនោះបងថ្លៃខ្ញុំលឺដំណឹងភ្លាមក៏អញ្ចើញខ្ញុំទៅញាំបាយផ្ទះ ខ្ញុំអត់ទៅក្រោយមកក៏អោយកូនប្រុសមកហៅទៀត

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

នឹងខលមក ខ្ញុំក៏និយាយថា មានអីនិយាយត្រង់ៗមក គាត់ក៏ញញឹមស្ញេញហើយថា កូនបងវារៀនមិនសូវចេះទើបចង់ពឹងអោយយកវាទៅធ្វើការនៅទីក្រុងផងជួយយឹតយោងវាផង ខ្ញុំក៏និយាយថា ខ្ញុំចង់និយាយជាមួយបងប្រុស បងប្រុសមកដល់គាត់សុំទោសខ្ញុំ ហើយនិយាយថាកាលនោះបងចង់ជួយឯងដែរតែបងថ្លៃឯងមិនព្រមខ្លាចឯងគ្មានលុយសង ឯងលើកលេងទោសអោយបងផង ។ញុំក៏និយាយថា ខ្ញុំគ្មានគុំគួនអ្វីនឹងបងទេ បញ្ហាប៉ុន្នឹងវាមិនមែនជារឿងអ្វីដែលយើងត្រូវមកស្អប់បងប្អូនបង្កើតទេ ព្រោះយើងមានតែបងប្អូនពីនាក់

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

កំព្រាតាំងពីតូចមកជាមួយគ្នា យើងផឹកស្រាជួយគ្នាអស់ជាច្រើនដបជជែកគ្នាទល់ភ្លឺ ហើយពេលខ្ញុំត្រលប់ទៅទីក្រុងវិញក៏យកកូនប្រុសរបស់គាត់ទៅធ្វើការនៅក្រុមហ៊ុនមួយដែលល្អសមរម្យជាមួយមិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំ ការជួយមនុស្សវាជារឿងសំខាន់ ខ្ញុំមិនដែលប្រកាន់ទេ អ្វីដែលខ្ញុំអាចជួយបានគែខ្ញុំជួយ ព្រោះពេលស្លាប់ទៅគឺយើងមិនអាចយកអ្វីទៅបានឡើយ ជួយមនុស្សនៅពេលជួបបញ្ហាគឺបានបុណ្យច្រើនណាស់បងប្អូនថាចឹងអត់..?